De vakvereniging.

De vakvereniging helpt mee de sociale toestanden te scheppen, zonder welke een nationale opvoeding eenvoudig niet denkbaar is. Zij spant zich in, om de sociale kankergezwellen, die ons volk naar lichaam en geest uitmergelen, te verwijderen; hierdoor draagt zij bij tot de algemene gezondheid van het volk, en maakt zich zodoende hoogst verdienstelijk. De vraag of zij noodzakelijk is, mag dus waarlijk overbodig worden genoemd. (A.H. in M.K. blz. 51).

Werkgever/werknemer.

De nationaal-socialistische werknemer moet weten, dat de bloei van de nationale gemeenschap voor hem zelf materieel voordeel meebrengt. De nationaal-socialistische werkgever moet weten, dat het geluk en tevredenheid van zijn werknemers de eerste voorwaarde is voor het bestaan, en de ontwikkeling van zijn eigen economische grootheid. Nationaal-socialistische wernemer en nationaal-socialistische werkgever zijn beiden lasthebber en vertegenwoordiger van de gehele volksgemeenschap. (A.H. in M.K. blz. 740).

Arbeidsfront.

Opgericht 1 mei 1942 op last van Seyss Inquart. Overkoepelend vakverbond op nationaal-socialistische grondslag. Leider: H.J. Woudenberg. Lidmaatschap niet verplicht; opzet dan ook mislukt door gebrek aan aanmeldingen.

Hiernaast:

Vaandelspits Deutsche Arbeits Front (DAF).

Het lag in de bedoeling van het NAF om het NVV, het Rooms-Katholiek Werkliedenverbond en het CNV naar deze organisatie (NAF) over te hevelen. Maar deze couppoging mislukte. De genoemde bonden stroomden leeg. Van de gezamenlijk ongeveer 700.000 leden bleven er voor het NAF zo’n 100.000 over.

In Duitsland vormde het Arbeidsfront een bij de NSDAP aangesloten organisatie, het kreeg zijn instructies van de politieke leiding van de partij. In Nederland was de positie enigszins anders. De NSB zou er eigenlijk wel een groot filiaal van hebben willen maken, maar Woudenberg zelf praatte in en uit. In juni 1942 verklaarde hij in een rede in het Goudsbergkamp: “Ik ben van de partij. Al kan het NAF niet anders dan nationaal socialistisch zijn, naar buiten staat het in geen verhouding tot de beweging”. Inderdaad was zeker negentig procent van de leden geen NSB’er.

Propaganda brochures

Bestek

Vork en lepel met Wolfsangel en de tekst “Arbeids Front” gegraveerd.

NAF jeugd.

In maart 1943 startte het NAF met het bedrijfsbezoek door jongeren aan fabrieken. Men wilde de jeugd een ideaal meegeven, “Het ideaal van de vakman”. Meerdere plaatsen in Nederland kenden jeugdgroepen, die voornamelijk gericht waren op handvaardigheid. De week van 19 t/m 25 maart 1944 was uitgeroepen als de ‘week van de werkende jeugd’. De jeugd werd opgeroepen om zich bij het Arbeidsfront aan te sluiten, want er is voor ons en voor jullie een wereld te winnen’.

Lidmaatschapsspeld

Lidmaatschapsboekje Contributiekaart Contributiezegels

Rondschrijven van het NAF

Het Arbeidsfront wilde graag weten hoeveel werknemers een bedrijf had, de leeftijd en of de werknemers lid waren van de NSB en/of NAF.

Arbeid – het orgaan van de gelijkgeschakelde vakbeweging

Het Arbeidsfront streefde er naar om leden in Duitsland te werk te stellen. Om de leden voor te bereiden op het werk in Duitsland werden bovenstaande brochures uitgegeven.

In Duitsland lag de toekomst.

Parool voor de Arbeidsweek

Parool voor de Arbeidsweek

In samenwerking met het Nederlandsche Arbeidsfront werd er iedere week een parool uitgegeven in A4 formaat. Het ging hier om propaganda voor de arbeid (speciaal voor arbeid in Duitsland) en uiteraard voor het nationaal socialisme.

Sociale Voorman.

De sociale voorman van het NAF was een “gemachtigde” uit het personeel van Woudenberg zelf aangesteld. Voor ieder bedrijf, waarin meer dan vijf werkzaam waren moest een dergelijke sociale voorman worden aangesteld. Zijn benoeming werd schriftelijk aan de leiding van het bedrijf medegedeeld. Volgens artikel 9 van het decreet van de Rijkscommissaris kon de voorman slechts met toestemming van de bevoegde organen van het NAF door de leiding van het bedrijf worden opgezegd. Zo nodig behoefde hij slechts enkele uren per dag arbeid te verrichten, maar hij diende het volle loon te ontvangen. Zijn taak was, van zijn bedrijf een ‘bedrijfsgemeenschap’ te maken, een geheel van met elkaar samenwerkende mensen. Hij had tegelijk tot taak de specifieke NAF belangen in het bedrijf te behartigen en er de sociale vrede te verzekeren: een contradictio in terminis.

Bij de sociale voorman kon men terecht met zijn klachten. Deze voormannen dienden er tevens voor te zorgen, ‘dat er arbeidsvrede’ heerste en dat het bedrijf een arbeidsgemeenschap werd. Zij wisten zich beschermd door een verordening van Seyss-Inquart. In elk bedrijf had het NAF zijn pottenkijker. De meest sociale voormannen waren vrijwilligers, die gewoon in het bedrijf waren ingeschakeld.

Vreugde en Arbeid. Freude und Arbeit, Joie et Travail. Offizielles Organ des Internationalen Zentralburos Freude und Arbeit.

Vreugde en Arbeid (V en A).

Opgericht op 22 oktober 1940 naar het voorbeeld van het Duitse ‘Kraft durch Freude’, toen nog onderdeel van het NVV. Na de opheffing van de confessionele vakbonden werd 1 mei 1942 het NVV omgezet in: ‘Nederlandsch Arbeidsfront’- nu verschilden de Duitse en Nederlandse vakbeweging zelfs in naam nauwelijks meer.

Vreugde en Arbeid van het Nederlandse Arbeidsfront voor culturele ontspanning en volksontwikkeling, voor lichamelijke ontwikkeling, voor reizen en vakantie, voor de bevordering van de schoonheid van de arbeid door verbetering van arbeidstoestanden, ontspanningslokalen, eveneens organiseerde zij cursussen en sport en spel.

Propaganda briefkaarten

Home